A Letter to P.Noy from an OFW

Share

Tweet

Mahal na Bagong Pangulong Noynoy Aquino:

Ako po na isang OFW ay nagpapahayag ng suporta sa inyong layunin sa maibalik ang nawalang dignidad ng ating bansang Pilipinas sa nagdaang mga panahon. Ako po ay naniniwala na ang isang administrasyon na nag-umpisa sa mali ay mananatiling mali hanggang sa kahuli-hulihang segundo ng panunungkulan nito. At ito nga po ang nahayag at naganap sa mahigit na siyam at kalahating taon sa ating Inang Bayan na Pilipinas.

Masasabi ko pong sa wakas ay natamo na nating muli ang kalayaang huli nating natamasa noong ika-12 nang Hunyo 1898 sa pamamahala ni General Emilio Aguinaldo. Ako ay napilitang mangibang bansa noong 2006 dahil sa nakaambang kawalan ng trabaho o hanapbuhay sa pagtatapos ng aking kontrata sa pinapasukan kong kumpanya. At sa aking pananaw na sa pangingibang-bayan ay matutugunan ang mga pangangailangang pinansiyal ng aming pamilya na hindi maaaring matugunan ng anumang trabaho sa ating bansa.

Sa kabila ng magiging kalungkutan, pagtitiis o sakripisyo na mararanasan sa pangingibang bansa ay hindi ito naging balakid sa aking solidong pasya na tumuloy at malayo sa kanila. Sapagkat ito lang ang magiging katugunan sa maaaring paghihirap na mararanasan namin kung mananatili ako sa pakikipagsapalaran sa Pilipinas nang panahong iyon.

Pagkalipas ng mahigit na dalawang taon na malayo sa aking pamilya ay natapos din ang aming pagtitiis. Sapagkat sa maikling panahon na iyon ay muli kaming nagkasama-sama ngunit hindi sa ating bansang Pilipinas na aming sinisinta. Sa halip, kami ay nagkasama-sama sa dayuhang bansa na nagbigay sa amin ng pag-asa upang mabuhay na hindi salat sa anumang pangangailangan namin sa araw-araw.

Napagdesisyunan naming mag-asawa na manatili na at ituloy ang aming pamumuhay kasama ng aming mga anak dito sa bansang aming kinalalagyan ngayon. Pagkatapos ay kami na lamang ang umuuwi taon-taon sa Pilipinas upang magbakasyon at makapiling muli ang aming mga mahal sa buhay na nananatili sa ating pinakamamahal na bansa.

Masakit man sa amin ay wala kaming magagawa na talikuran pansamatala ang bayang aming sinisinta kapalit ng masasabi nating buhay na maginhawa. Sapagkat kung kami ay magtitiyaga lang sa ating bansa e malamang wala rin kaming mapapala habang ang Pilipinas ay lugmok at ‘di pa nakakaahon sa matinding pagkadukha.

Ang aming panawagan sa ating Mahal na Pangulong Noynoy Aquino na sana’y isulong at isakatuparan niya ang layunin ng kanyang administrasyon na “WALANG MAHIRAP” kung “WALANG CORRUPTION.” Sapagkat hindi lingid sa kanyang kaalaman ang nagiging dahilan ng marami nating kababayan — kabilang na ang aming pamilya — na napipilitang mangibang bansa ay para magtrabaho.

Kasunod nito ay piliin na rin na doon na manirahan kaysa manatili sa sariling bayan na laganap ang kahirapan, walang hustisya, mabagal ang proseso ng mga ahensiya, kasama na ang katiwalian. At ang mga kawani ng gobyerno — nasa mababa man o mataas na posisyon — imbes na maglingkod sa mamamayan ay sila pa mismo ang nagiging hadlang at nagpapahirap sa nakararami.

Sa ganitong sistema ng ating bansa ay hindi malayong mas piliin ng maraming propesyunal at mga skilled workers na gamitin ang kanilang husay sa ibang bansa kaysa sa sariling bayan.

Ang mga OFW, kasama ang buo naming pamilya ay muling umaasa na sa ilalim ng panunungkulan ng bagong halal na Pangulo ng Bayan ay matutupad at muling maibabalik ang naglahong pangarap ng sambayanan. Dili’t walang iba kundi ang pag-asang mabago, maiangat ang ating nakalugmok na bansa sa kahirapan at muling kilalanin ang Pilipinas sa buong mundo – hindi lamang sa husay ng mga Pilipino kundi sa kaayusan ng pamumuno ng mga nakaupo sa gobyerno.

Ito na ang oras ng pagbabago. Ang oras upang ibalik ang tiwala ng sambayanan sa gobyerno at ang dangal ng ating Inang Bayang Pilipinas. Mabuhay po kayo mahal na Pangulong Noynoy Aquino at God bless you!

P.S.

Sana naman po ay pagtuunan n’yo ng pansin ang mga kababayan nating may mga suliranin at kaso dito sa Saudi Arabia at kami ay umaasa na kayo ay makabisita. Sana po mga Kapuso ay inyong mailathala ito at maiparating sa Mahal na Pangulong Noynoy Aquino ito. Nais ko rin sanang hilingin kay Ms. Kara David ng OFW Diaries ay mag-cover naman at mag-documentary dito Saudi Arabia.

Solid Kapuso po kami at we always watching GMA Pinoy TV sa Orbit. God bless po sa inyong lahat at more power.

Thanks and regards,

Gary Bangit Vasquez

Shared via GMANews.TV

Bakit kinalimutan ni PNoy ang mga ‘Bagong Bayani’?

Share

Tweet

ni  Marjun

Puna sa unang SONA ni Pangulong Benigno “Noynoy" Aquino III.

Kayo po ang boss ko.

Ito ang isa sa mga di-malilimutang kataga na tumatak sa maraming Pilipino during the inauguration of President Benigno Aquino III. Kayo, ibig sabihin, tayo, ikaw ako, kami. Opo, kabilang po kaming mga overseas Filipino workers. Kaming mga tinaguriang Bagong Bayani.

But it was surprising to know that in his first State of the Nation Address (SONA), tila kinalimutan niya ang mga OFW, samantalang bukambibig niya kami noong siya ay nangangampanya pa lamang. Para sa akin, hindi na kami matawag na marginalized sector ng ating lipunan dahil sa laki ng aming populasyon, lalo na sa magnitude ng aming contribution to the Philippine economy.

Sa una, maganda ang naging daloy ng speech niya. It is right to present the facts so the people would know where he would begin. Pero sa kalaunan, naging subjective siya lalo na when he specifically mentioned the province of Pampanga’s first district receiving a large pie of the total calamity fund.

May patutsada.

Kung genuine reconciliation ang ino-offer niya as he advocates from the beginning, mas maganda sana kung naroon pa rin ang objectivity niya when it comes to his alleged inherited issues of the past administration. I believe that the people are aware of the past regime’s immeasurable and shameful crimes. There is no need to magnify them. They have been blown out of proportion.

Bakit kailangan pigain pa? Isn’t it obvious that the people needed change? And one great evidence, assuming that the recent election was clean, is none other than the president himself.

Sana man lang binigyan niya ng kahit konting sandali kaming mga OFWs kaysa sa mga bitterness niya over the past president. Sana naglatag siya ng kongkretong plataporma on helping alleviate the plight of OFWs.

Nag-abang pa naman kaming lahat at umasa sa ilalahad niyang programa para sa amin, subalit kami ay bigo!

Kunsabagay, even during his interviews after the proclamation, wala akong napanood na concrete plans para sa mga Bagong Bayani when asked by reporters during his press conferences. Yung mga sinabi niya, narinig ko na noon sa mga nag-nanais magpabango sa aminng mga OFWs.

Walang bago.

Masyadong general ang kinasaklawan ng kaniyang mga sagot, kahit man lang sana halimbawa, isang concrete action plans for returning OFWs. Kung tutusin, ‘di pa naman talaga kaya ng gobyerno ang mag-provide ng trabaho. Hindi mapigilan ng kahit sinumang uupo na preseidente ang Filipino diaspora. Ito ay dahil kakaunti ang oportunidad sa lumolobong populasyon. Kahit pa sabihin nilang maraming bagong investors,  silang mga politiko pa rin ang nakikinabang at hindi ang kawawang si Juan dela Cruz.
 
Kaya nananawagan po sana kami kay PNoy na maglahad ng makatotohanang programa sa mga returning OFWs. At least, he will start from this. He has to consider that a large chunk of the OFW population is aging! At bilang isang bayani na nagbubuwis ng buhay para sa kanyang Inang Bayan, isn’t it fitting that we deserve a “red carpet" welcome?

Kaya lang ang problema, pagdating sa pag-generate ng income, ang bilis nilang mag-isip ng paraan para gatasan kami. Pero sa pagbibigay ng benepisyo, tila wala silang mga utak at puso!

Sure, there are benefits offered by OWWA tulad ng loan, pero pahirapan naman sa pagkuha nito. Alam ko dahil nasubukan ko na. Pati repatriation ng bangkay ng OFW, pahirapan din. Kung ‘di mo pa lapitan ang isang politiko o aasikasuhin ng employer mo, walang mangyayari. Kung buhay pa e pinahihirapan na, yung patay pa kaya? At tinatawag kaming mga Bagong Bayani ha?!

Mayroon pa silang ibang offers pero ‘di pinapaalam nang tama, kulang sa information dissemination. Saan kaya dinadala ang milyun-milyon naming contributions? Tapos balita naming mayroon na naman silang bagong i-impose sa amin na mandatory daw? Uh-oh.

Sa isang banda, I believe in PNoy’s noble intentions because I believe in the power of bloodline. I hope his future speeches will include us and will not be just purely rhetoric and his promises, ephemeral.

But his desire for clean and honest governance must be contagious enough to infect everyone. And I mean everyone. From his allies to his enemies, from his fans to his detractors, even to the perennial thieves, who by the way, still enjoy plundering the country’s wealth, down to the lowly “hoi polloi" or the common tao – kasama kami siyempre, mga OFWs.

Kaya PNoy, sir, if you believe in our great role as one of the major catalysts of our nation’s economy and pride, then we don’t deserve to be ignored. Certainly not.

Reposted from GMANews.TV (11/02/2010)

Ang kahulugan sa akin ng salitang 'abroad’

Share

Tweet

ni Bong Carlo Allardo

Para sa akin, isa sa kahulugan ng salitang "Abroad" ay ang "Pagbabago." Pagbabago sa hangarin na matupad ang mga pangarap sa buhay at pangarap para sa pamilya.

Subalit ang pagkamit sa pangarap ay nagiging praktikal sa iba. Ang buhay abroad ay pagbabago ng buhay o lifestyle ika nga. Isa itong karapatang para magbago ‘di lamang pang-personal kundi para sa pamilya.


Pagbabagong praktikal ay ‘di nga naman dapat pinapakialaman. Ngunit ang masaklap, pati na ang pag-uugali ay kasama nang nabago. Hindi lang alam na ito ay nakakasakit na sa kapwa at meron na itong nasasagasaan. Dahil ang praktikal na pagbabago sa buhay, sa pag-uugali, dating pakikitungo sa kapwa, at pagtanaw sa pinanggalingan ay kasama na ring nabago ng lifestyle na hiram. At kulang na lang ay isuka at kasuklaman sagad sa sumpa at panata na ‘di na kilalanin kung ano ang dating pagkatao at kung ano ang dating buhay na kinagisnan, at kung saan ang pinanggalingang kultura.

Pagbabago na kung saan ang isang tao, na kapag nagka-pamilya sa abroad ay nalimot na o hindi na marunong ituro sa anak o sa loob ng pamilya ang aral o kulturang Pinoy. Oo nga naman, dapat lang na ang pag-aaral sa bagong kulturang kinagisnan ang dapat maituro. Kasi iyan na mismo ang kanilang nasyonalidad.

Pero naisip ba natin na meron pa rin tayong mga kababayang nasa abroad na nakararami at dala-dala pa rin ang kulturang Pinoy hanggang sa pinakadulo ng kanilang pamilya? Hindi ba masagi sa isipan natin na kapag nagsama-sama ang ating pamilya, sa pamilya na may kulturang- Pinoy ay hindi kaya maging alienated na ang labas nila?

Pagbabago sa paraan na magawa ang gustong gawin pangsarili. Nagagawang gastusin ang perang pinaghirapan sa mga bagay na ‘di dapat ipagyabang sa kapwa, dahil naiinggit na at natangay na sa luho ng iba. Sinasabayan ang pagbabagong lifestyle ng iba ngunit ang ‘di alam ay mayroong mahal sa buhay na umaasa na mabago din ang kanilang pamumuhay. Ano pa at sinarili na lang ang pagbabago na dapat para mga mahal sa buhay o sa pamilya.

Ang praktikal na paggastos ay sinasamahan pa ng imoralidad na gawain…sige ang bira saan man mapadpad dahil ang nasa isip ay meron naman trabaho at dolyar ang kapalit. Do the cycle of lifestyle, ganun at ganun pa rin ang kalalabasan. Hanggang sa ang pagsisi ay nasa bandang huli.

Pagbabago na ‘di lamang pangsarili at sa pamilya nagagawa. Pagbabago na inaasam ng bawat Pilipino para sa mga ahensya ng gobyerno na mabago ang sistema. Upang ang salitang "Abroad" ay di na hahanapin pa ng mga kababayan natin na naghahangad ng magandang kinabukasan para sarili at sa pamilya.

Nakalulungkot isipin na ang sariling bansa ay iniiwanan na ng mga naggagalingang mga Pilipino sa dahilang kulang at di- maibigay ang hinahangad na suporta para sa hangarin ng bawat Pilipino na matupad ang pinapangarap na buhay. Malayo man sa topiko, maraming kritiko ang nagsasabing tayo ay tuluyan nang napag-iwanan sa kaunlaran kumpara sa mayroon ang kalapit bansa, at di lamang sa rehiyon ng Asia.

Abroad, napakaluwang ng kahulugan pero ito ay natutuldukan sa iisang kahulugan lamang, ang "MAG-ABROAD."

Peace po sa lahat!... :)

Reposted from  GMANews.TV (10/30/2010 )